[ppaula2]

[ktosia]

Martuś, bo masz zbuntowaną nastolatkę w domu

[Grapy]

Martuś, tak jak napisała ppaula ona Cię próbuje,więc jeśli teraz zaczniesz cofać rękę,Twoja sunia uzna to za normę i z czasem urośnie w siłę. W takich sytuacjach najlepiej jest krzyknąć ''co robisz?!!" i zabrać zabawkę. Bez nagródek.

[martens1602]

witam
nie wiem czy wpasowałam się z tematem bo pierwszy raz pisze na takim forum...
mam problem z moja 5 letnia suczka...a mianowicie zacznę od samego początku...
na 18 urodziny dostałam wymarzonego psa (suczkę) miała ona ok 5 miesięcy może więcej...dostałam ja od koleżanki, której suczka się oszczeniła (i tu dodam ze matka mojego pieska wychowywała się na podwórzu i nie była raczej zbyt dobrze traktowana i myślę ze szumi(mój pies) również nie bo gdy do mnie trafiła była strasznie płochliwa i bojąca) szumek od razu mnie pokochała bo do nikogo innego z rodziny nie chciała podchodzić i tu na samym początku pojawił się 1 problem bo przez pierwsze pol roku nie dala nawet nikomu się pogłaskać raz nawet jak moja mama chciała ja pogłaskać niemalże ja ugryzła. Rodzice powiedzieli wtedy ze jak dalej tak będzie to będę zmuszona ja oddać bo tak nie może być żeby do psa oprócz mnie nikt inny nie mógł się zbliżyć...na szczęście po pol roku u nas szumi się oswoiła zaakceptowała i pokochała już wszystkich członków naszej rodziny... ale i tu znowu problem tylko nasza rodzinę akceptowała jak tylko ktoś do nas przyszedł chowała się pod stół lub krzesło i szczekała warczała (nigdy nikogo nie ugryzła) ale nie dala nikomu się do siebie zbliżyć (pomimo tego ze znajomi nasi próbowali nawet przekupić ja jakimiś smakołykami) z biegiem czasu zaczęła się trochę uspokajać mogły już ja głaskać moje koleżanki które dość często do mnie przychodziły ale nadal nikt zupełnie obcy...jak zamieszkał ze mną chłopak szumek na początku tez nie dawała mu się dotykać ale po jakimś czasie przyzwyczaiła się do niego i traktowała jak członka rodziny... potem z następnym chłopakiem było tak samo tyle ze obecnie mój narzeczony nie lubi jej krzyczy na nią jak ja nie widzę potrafi podnieść na nią rękę i oczywiście są o nią wielkie awantury...i teraz główny problem kiedy zaszłam w ciążę cały czas zastanawiałam się jak to będzie po przyjściu na świat mojego dziecka czytałam różne fora jak przygotować psa na przyjście niemowlęcia ale mój pies to nie jest normalny pies i tu wytłumaczę (szumi pomimo swoich prawie 6 lat nadal sika i robi kupę w domu (pomimo tego ze teraz mieszkam w domku z ogródkiem i jest na dworze bardzo często nie potrafi pokazać kiedy chce wyjść natomiast kiedy wymiotuje i chce iść zjeść trawy potrafi to zakomunikować nawet w nocy, jak wychodzimy na spacer sika kilka razy jakby oznaczała swój teren pomimo kopulacji kilkukrotnej z psem nie zaszła w ciążę raz miała ciążę urojoną)(weterynarz powiedział mi ze to jest zachowanie podobne do psa nie suki i zasugerował ze może ona być obojnakiem) (jak np ktoś kogo ona nawet akceptuje ale nie jest z rodziny gwałtownie wstanie to szumi potrafi chcieć złapać ta osobę za nogawkę nikt oprócz mnie nie pójdzie z nią do weterynarza ponieważ nikt oprócz mnie nie weźmie jej na ręce, nawet mi nie da odebrać sobie swojego ulubionego ucha(taki przysmak)) także mowie dziwny pies....i wracając do sedna po urodzeniu synka pozwoliłam szumce go obwąchać interesowała się nim nawet go lizała po główce szczekała kiedy się budził żeby mnie poinformować ze się obudził nie bałam się zostawić psa w pokoju i dziecka na łóżku (a czykolwiek tego nie robiłam) jak mały spal u mnie na łóżku a drzwi były otwarte a ja w łazience to parę razy zdarzyło się ze wchodząc do pokoju widziałam Szumke na łóżku przy małym a małego odkrytego (szumi go odkrywała) nic mu nie robiła tylko leżała grzecznie przy nim ale jak zobaczyła mnie w drzwiach od razu złaziła... teraz kiedy biorę dziecko do siebie do łóżka a szumi akurat na nim leży od razu złazi (ja jej nie wypędzam) i odkąd Kacper zaczął machać bardziej rekami nóżkami szumi zaczęła na niego trochę warczeć jak chce podać Kacpra komuś a szumi jest blisko potrafi doskoczyć do niego (robi to tak jak opisywałam wcześniej z tymi nogawkami) i jak moi rodzice to zauważyli oznajmili mi żebym była przygotowana na uśpienie psa jeżeli szumi dalej będzie się tak zachowywać bo mały za chwile zacznie raczkować potem chodzić to może mu zrobić krzywdę....(kiedyś jak przyjechali do nas goście z 3 letnia córka na wszelki wypadek trzymałam szumke przy sobie cały czas jednak nie uniknęłam spotkania tych dwóch na korytarzy mala maja przechodziła i szumi przechodziła pomimo tego ze nic sobie nie zrobiły nagle rozległ się płacz i pisk psa nie wiem do tej pory dlaczego...oprócz hałasu na szczęście nie było żadnych ugryzień czy tym podobnych rzeczy)...
nie wiem co teraz mam zrobić może jest jakiś dobry psycholog zwierzęcy bądz dobry weterynarz do którego mogłabym się udać (mieszkam w warszawie) nie ma opcji żebym oddala psa komukolwiek albo do schroniska bo ona tam zginie albo się zapłacze także takiej ewentualności nie biorę pod uwagę...
uśpić psa tez nie chce ale nie chce tez żeby dziecku się coś stało...
bardzo proszę o jakieś rady bo to jest mój ukochany piesek i na sama taka myśl chce mi się płakać
ZAPYTACIE PEWNIE CZY Z PRZYJŚCIEM NA ŚWIAT DZIECKA NIE ODTRĄCIŁAM PSA POWIEM TAK STARAŁAM SIĘ TEGO NIE ROBIĆ NADAL BAWIĘ SIĘ Z NIĄ OKAZUJE DUŻO UCZUCIA JEŻDŻĘ SAMOCHODEM (STRASZNIE TO LUBI) ALE NIESTETY KACPEREK JEST TAK ABSORBUJĄCYM DZIECKIEM ZE POŚWIĘCAM SZUMCE DUŻO MNIE CZASU A NIE MÓJ NARZECZONY NIE JEST W STANIE MI POMOC W TYM ŻEBY CHOCIAŻ ON ZAJĄŁ SIĘ PSEM POGŁASKAŁ GO POBAWIŁ SIĘ BO ON JEJ STRASZNIE NIE LUBI I DLA NIEGO TO BY BYŁO NA RĘKĘ ŻEBYM JA UŚPIŁA (TO JEST CHYBA BEZ SERCA CZŁOWIEK ALE NIE O NIM TEN WATEK)
TAKŻE JESZCZE RAZ STRASZNIE PROSZĘ O JAKIEŚ RADY (mam nadzieje ze w miarę zrozumiale to napisałam)

[Maleńka]

To wogole nie jest powod do usypiania psa. Widze ze piesek jest baaardzo nie ufny co do ludzi i to sie da zmienic, niestety tutaj potrzebna jest pomoc specjalisty, tresera bo widzisz ze jednak piesek przekonuje sie po dosc dlugim czasie. Twoj narzeczony w takim przypadku nie powinien zachowywac sie tak w stosunku do psa ;s to jest bardzo duzy blad. Powinien to zmienic bo moze byc naprawde gorzej uwierz mi. Pies jest zestresowany - a zestresowany pies moze ugryzc i to naprawde dotkliwie. Powinnas poradzic sie specjalisty, on Cie pokieruje co zrobic.

A zalatwiania sie w domku mozna psa naprawde oduczyc ale to tez wymaga czasu. Wychodz z nim jak najczesciej i kiedy tylko mozesz i za zalatwienie sie na dworze chwal go, nagradzaj, pokaz mu ze zalatwianie na dworze jest lepsze niz w domu. Pozbadz sie z podlogi zapachu psiego moczu i odchodow, dokladnie umyj podloge najlepiej ciepla woda z octem i jakims detergentem. Glowa do gory, dasz rade

Kazdego pieska idzie wychowac, trzeba na to czasu i cierpliwosci. Narazie nie dopuszczala bym go do dziecka.

[ Dodano: 26-11-2011, 00:31 ]
Moge dodac jeszcze ze np jak bedzie przychodzil do Ciebie ktos to uprzedz ich jak pies sie zachowuje i sproboje aby dali psu jakis smakolyk lub zabawke, niech przekona sie ze obcy ludzie nie sa tacy straszni albo moze poprostu nie lubi obcych w swoim domu to zawsze mozesz brac pieska na smyczy i niech przed domem np obwacha ludzi i przyjzy sie im a potem w domu niech mu cos dadza sposobow jest wiele

[tenshii]

Twój pies jest wyjątkowo niezrozumiany.
Przyszedł na świat tam gdzie go nie chcieli, był zapewne źle traktowany.
U Was też na pewno popełniono wiele błędów wychowawczych.
Nie ułatwia jej życia również fakt, że jest bita, a pojawienie się dziecka to dla psa olbrzymia zmiana nawet jeśli się go nie odtrąca. Ona ze względu na swoje przezycia i charakter jest psem szczególnej troski. Załatwianie się w domu to też kwestia odreagowania stresu...
Jeśli zachowanie CAŁEJ rodziny się nie zmieni na odpowiednie (a śmiem przewidywać że się nie zmieni) to ona jak najbardziej może Waszemu dziecku zagrozić. Może jednak powinna znaleźć inny dom?

Specjalista pomoże nie psu bezpośrednio, a Wam. To Wy będziecie musieli zmienić swoje zachowanie, aby pomóc psu. Z doświadczenia jednak wiem, że człowiek nauczony bicia psa, nie przejdzie na metody pozytywne...

Weterynarz nie ma prawa uśpić jej bez powodu, a takiego powodu na chwilę obecna nie ma.

I na Boga! Nie rozmnażajcie jej...

[martens1602]

Pani Ania chyba mnie nie zrozumiała pies u nas nie jest zle traktowany uwazam nawet ze nigdzie indziej nie mial by lepiej wszyscy ktorzy dotychczas do nas przychodzili mowili ze tego psa u nas traktuje sie lepiej jak czlowieka....oczywiscie jesli chodzi o mojego narzeczonego to inna sprawa ale tez nie pozwolilam nigdy zeby pobil on szumke (z tym podniesieniem reki chodzilo mi o to ze odepchnie on ja badz podnosi na nia reke ale nigdy w zyciu jej nie pobil bo wie ze od razu by wylecial on) u nas szumi nigdy nie zaznala braku milosci czy jakiegos sadystycznego zachowania, a popelnianie bledow to chyba ludzka rzecz i tak jak powiedzialam wczesniej nie oddam psa bo by zdechla (kiedys zostawilam ja na 2 dni u mojej babci, znala ja akceptowala, pies przez 2 dni nic nie jadl chodzil smutny) takze taka sytuacja nigdy wiecej sie juz nie powtorzyla dlatego oddanie psa rowniez byloby dla niego smiercia... a pomysl z dopuszczeniem psa byl mojego weterynarza....
widze ze Pani Ania jest bardzo krytyczana osoba, ale i tak dziekuje za komentarz....
mam nadzieje ze jednak znajde jakas osobe ktora pomoze szumce
i jeszcze jedno pytanie czy pomimo takiego wieku 6 lat treser pomze jeszcze nauczycczegos takiego psa?

[AniaCz.]

martens1602, poszukaj dobrego behawiorysty. Zmień też weterynarza, bo wet. który proponuje rozmnażać psa bez rodowodu, z zaburzeniami emocjonalnymi to jakiś konował a nie weterynarz!

[izatemka]

[Maleńka]

[tenshii]

[dominika92]

martens1602, na drugi raz błagam, zaczynaj zdanie od dużej litery i czasem rób akapity bo- po prostu bardzo ciężko przebrnąć przez tekst,a jeśli ktoś ma Ci odpowiedzieć to musi to zrobić, w połowie się jednak odechciewa
ZMIEŃ WETERYNARZA! poszukaj w Warszawskich wątkach polecanych wetów, nie wiem z jakiej dzielnicy jesteś, ale na pewno znajdzie się dobrego weterynarza bo taki co poleca rozmnażanie suki to dla mnie nie wet...
Zgadzam się z tenshii, że jeśli Twój narzeczony nie zmieni zachowania to wszystko na nic, niestety ale do zmiany trzeba konsekwencji ze strony wszystkich domowników. Nie widzę powodu do usypiania psa, ew. trzeba mu znaleźć nowy, odpowiedzialny i doświadczony dom który będzie z psem pracował pod okiem behawiorysty..

[Małgosia35]

[Maleńka]

Cytat:

Odpowiedz mi i sobie na pytanie szczerze: czy Twój narzeczony zacznie traktować psa pozytywnie, według pewnych norm, bez bicia, krzyków, z przyjacielskim podejściem, tak jak zaleci behawiorysta? Wątpię, skoro jej tak nie lubi. Dlatego uważam, ze nie da się jej odpowiednio wyprowadzić, bo może starać się 100 osób, a jedna i tak to wszystko będzie psuła

Zgadzam sie w 100%. Najpierw nastawienie musi zmienic on, pies malo jest tutaj winny...mozna sie napracowac nad nim ale to nic nie da.

[martens1602]

Wiem ze on musi zmienic swoje zachowanie i tak jak pisalam sa o to non stop wojny moze po prostu wezme go ze soba do weterynarza i moze on mu przetlumaczy...

co do socjalizowania szumek jezdzila ze mna autobusami chodzila na bazarek nie bylo zadnego problemu z niechecia do ludzi oczywiscie gdy nie chcieli jej dotykac....

na pewno popelnilam duzo bledow z jej wychowywaniem gdyz z powodu ze cale zycie marzylam o psie jak juz go dostalam stala sie ona moim oczkiem w glowie i fakt nie bylam konsekwentna w wydawaniu jej polecen albo karceniu za zle zachowanie (nigdy tego nie robilam i racja jest ona rozpuszczona)

co do specjalistow pytalam sie roznych weterynarzy co mam zrobic zaden nigdy nie podsunal mi pomyslu z treserem badz behawiorysta dlatego szukam jakiegos dobrego specjalisty

Wracajac do moego glownego watku czy ktos podpowie mi jak mam przyzwyczaic ja do dziecka w domu?
Czytalam kiedys gdzies ze dorosla suka nie ugryznie nigdy malego dziecka czy to prawda?
czy jesli chodzi o moja szumi to jej to nie dotyczy???

[ Dodano: 26-11-2011, 16:38 ]
Chcialabym jeszcze dodac apropo zalatwiania sie w domu ze sa okresy kiedy tego nie robi...
kiedy mieszkalam z nia i z narzeczonym sama w malym mieszkaniu nigdy tam sie nie zalatwila
Kiedy przeprowadzilismy sie do domu przez dluzszy czas rowniez nie zalatwiala swoich potrzeb w domu....
zaczelo sie do znowu od jakis 4 miesiecy
dodam jeszcze ze jak pies zostaje sam w domu na dluzej (czyt 6 - 7 godz) nie zalatwi sie w domu

[tenshii]

[tenshii]

[dominika92]

a może ten pies załatwia się w domu ze stresu np. przed narzeczonym? piszesz że w domu ciągle są o to wojny, jeśli są kłótnie, krzyki to pies to czuje i staje się nerwowy..ja rzadko kłócę się z partnerem, nigdy nie krzyczymy, a i tak jak nam się zdarzy to pies się patrzy pytającym wzrokiem i jest zagubiona..

[martens1602]

dziecko ma 5 miesiecy (nigdy nie zostawiam ich sam na sam) jeszcze nie zwariowalam zreszta nie ufam niestety szumce w takich kwestiach
co do tego stresu nie wiem czy to zupelne przez niego...
bo tak jak pisalam mieszkalismy sami przez pol roku w malym mieszkanu i nie zdarzylo sie zeby szumi robila w domu..

a jak jeszcze narzeczonego nie mialam mieszalam w starym mieszkaniu rowniez jej sie to zdarzalo i robila to tylko w pokoju brata

dodam jeszcze ze od jakiegos tygodnia szumi zalatwia sie w toalecie robi to w nocy bo nad ranem znajduje bobki w lazience przy sedesie

[kaha]